Սուրճն ու թեյը պատրաստեք, թռչնի կաթ ենք վայելելու: Ինձ, խնդրում եմ, սուրճը դառը…

Գոգնոցս կապել եմ, մազերս հավաքել, միացեք ինձ, սկսեցինք:

Փոքրիկ էմալապատ ամանի մեջ լցնում ենք 2 թեյի գդալ սոդան ու 2 ճաշի գդալ մեղրը, խառնում ենք ու դնում կրակին: Կրակը պետք է լինի շատ թույլ:

Նույն այս պահին պետք է ջրային բաղնիքն արդեն պատրաստ լինի, այսինքն, եռացող ջրով կաթսան պատրաստ լինի, որ գոլորշու վրա դնենք մեր խմորը:

Միջանկյալ նշեմ, որ իմ բոլոր նյութերը կարող եք գտնել Arusyak Hokhikyan’s group-ում

Երկու կաթսան միաժամանակ դնում եք կրակին, մեկի մեջ սոդան ու մեղրը, մյուսի մեջ եռացող ջուրը: Հրակայուն ամանի մեջ կոտրում ենք 4 ձուն, ավելացնում մեկ թեյի բաժակ շաքարավազը (250 գրամանոց բաժակով, որը տանում է ուղի 200 գ շաքարավազ), 100 գ կարագն ու դնում կրակին:  Երբեմն խառնելով սպասում ենք, որ շաքարավազը լուծվի, կարագն էլ հալվի:

Այս ընթացքում կողքին եփվում է  սոդայի ու մեղրի խառնուրդը: Երկու կաթսայի հետ աշխատելը մի փոքր բարդ կթվա, բայց հանգիստ եղեք, գոլորշու վրայի զանգվածը շատ խառնելու կարիք չկա, ավելի լավ է անդադար խառնել սոդան ու մեղրը: Կթվա, թե մեղրը վառվում է, չվախենաք, տակը քերելով եփեք այնքան, մինչ լավ մուգ շագանակագույն երանգ ստացվի:

Եթե գոլորշու վրա եփվող խմորը արդեն պատրաստ է, այսինքն՝ շաքարավազն ու կարագը հալվել են, իսկ սոդայի ու մեղրի խառնուրդը դեռ լավ մուգ չէ, ապա լավ կլինի գոլորշու տակ կրակը շաատ ցածրացնել, որ շարունակի լավ տաք մնալ, մինչ սոդան պատրաստ կլինի: Հենց սոդայի խառնուրդը լավ մգանա, ի դեպ, ժամանակը կախված է, թե որքան է կրակի ուժգնությունը, արագ վերցնում ենք կրակից ու լցնում գոլորշու վրա եփվող խմորի վրա ու անդադար ու ինտենսիվ խառնում, որ համաչափ տարածվի:

Կարևոր զգուշացում: Սոդայի ու մեղրի խառնուրդը շատ շուտ է սառում ու պնդանում, ուստի անհրաժեշտ է այն անմիջապես լցնել, իսկ խմորը մինչ այդ կրակից ոչ մի դեպքում չենք վերցնում: Եթե խմորը շատ տաք չեղավ, սոդայի ու մեղրի խառնուրդը դրա մեջ լավ չի լուծվի:

Լցնում ենք, լավ խառնում, դարձնում համասեռ զանգված ու վերցնում ենք կրակից: Քանի որ ես արհեստական մեղր եմ օգտագործում, ապա կրակից վերցնելուց անմիջապես հետո մի ճաշի գդալ քացախ եմ ավելացնում տաք խմորի մեջ: Եթե բնական մեղր եք օգտագործում, ապա քացախի կարիք չկա: Զուտ առողջական տեսանկյունից՝ խորհուրդ չէի տա սա պատրաստել բնական մեղրով, քանի որ մեղրն այսքան երկար եփվելու արդյունքում բավական վտանգավոր է դառնում առողջության համար: Այն հանգիստ կարող եք փոխարինել խանութներում վաճառվող բնական կոչվող, բայց իրականում շաքարով եփված մեղրներով կամ ուղղակի մուրաբայի խիտ  հյութով:

Խմորը գոլորշուց վերցնելուց, քացախն ավելացնելուց հետո մեջը մաղում ենք 2 բաժակ ալյուր, խառնում ենք, թողնում մի 20-30 րոպե հանգստանա ու սառի:

Այս ընթացքում և գլյուտենի կպչողականությունը կավելանա, և խմորը կսառի ու ավելորդ ալյուր չի պահանջի:
20 րոպե անց մաղում ենք մնացած ալյուրն ու հունցում փափուկ, նուրբ խմոր: Ալյուրի քանակը միտումնավոր չեմ նշում, քանի կախված նրանից, թե որքան երկար կեփվի ձեր խմորը կրակի վրա, ալյուրի քանակը տարբեր կպահանջվի:

Խմորը բաժանում ենք 5-6 գնդի, բարակ գրտնակում ենք ջեռոցի տապակի չափսով, պատառաքաղով ծակծկում ենք ու թխում 200 աստիճան նախապես տաքացված ջեռոցում: Ի դեպ, գոլորշու վրա եփվող մեղրով խմորների համար յուղաթուղթ չի պահանջվում, բավական է տապակի վրա ուղղակի ալյուր ցանել ու վերջ:

Թխում ենք մինչ պատրաստ լինելը: Պատրաստ լինելուն պես շերտը մի փոքր մգանում է:
Շերտերը սառեցնում ենք ու իրար միացնում կրեմով:

Ես մեղրով բոլոր տորթերի համար պատրաստում եմ 150 գ հարած կարագ + եփովի կրեմ+ մի քանի գդալ խտացրած կաթ խառնուրդը:

Եփովի կրեմը պատրաստելու համար 3 դեղնուցը խառնում ենք մեկ բաժակ շաքարավազի, 3 ճաշի գդալ օսլայի կամ ալյուրի հետ, ավելացնում ենք մի փոքր վանիլին, մի քանի ճաշի գդալ կաթով լավ խառնում ենք, որ դեղնուցը լավ տարածվի, հետո այս զանգվածի վրա լցնում ենք եռման 500 գ կաթն ու անդադար հարում, երբ միատարր զանգված ստացվի, դնում ենք կրակին ու եփում մինչ պատրաստ լինելը, այսինքն՝ մինչ պնդանա:

Կրեմը թողնում ենք սառչի, որից հետո 150-200 գ կարագը հարում ենք մի քանի րոպե, վրան գդալ-գդալ լցնում ենք արդեն սառած եփովի կրեմն ու շարունակում հարել միջին արագությամբ: Որքան արագ հարեք, այնքան մեծ է կրեմի կտրվելու հավանականությունը: Վերջում, ըստ ցանկության, ակարող եք 1-2 ճ գդալ խտացրած կաթ ավելացնել: Ես սա անում եմ ավելի նուրբ համ ստանալու համար:

Շերտերին կրեմը հարկավոր է քսել գրեթե շերտի հաստությամբ, քանի որ մեզ պետք է, որ կտրվածքում կրեմի շերտը գեղեցիկ երևա: Պակաս քսելու դեպքում, կրեմի շերտը շատ քիչ կլինի:
Վերջին շերտը, եթե հարթ է, կարող եք առանց կրմի թողնել ու ջնարակը լցնել հենց շերտի վրա: Ես նախընտրում եմ կրեմ քսել ու հարթեցնել: Կամ էլ նախապես բոլոր շերտերից հենց երեսի շերտի համար ընտրում եմ ամենահարթն ու գեղեցիկը 😉

Ջնարակի մասին մանրամասն պատմել եմ իմ փայլուն ջնարակ նյութում: Փնտրեք  Woman.am—ի խոհանոցային էջերում:

Գեղեցիկ, համեղ այս խմորեղենը հաստատ կզարդարի ձեր ամենատոնական սեղանները: Իսկ պատվավոր հյուրերին դիմավորելիս հաստատ ավելի հարմար տարբերակ դժվար է մտածել, թերևս՝ մեկ էլ հայկական, իսկական, համով-հոտով  միկադոն, որի մասին ևս շատ մանրամասն պատմել եմ Միկադո նյութում:

Մինչ նոր համեղ հանդիպումներ 🙂